Nawigacja
Artykuły » POWIAT GOLENIOWSKI » P-Z-ZKA/ZGL-018, zielony szlak pieszy "STEPNICKO-ROKICKI" Wolin - Golczewo 92,2km
P-Z-ZKA/ZGL-018, zielony szlak pieszy "STEPNICKO-ROKICKI" Wolin - Golczewo 92,2km
DOSTĘPNOŚĆ SZLAKU
TRUDNOŚĆ SZLAKU

NUMER BAZY SZLAKÓW TURYSTYCZNYCH: P-Z-ZKA/ZGL-018

NUMER SZLAKU PTTK: ZP-1007-z

PRZEBIEG SZLAKU: GOLCZEWO PKS - jez. SZCZUCZE - KŁEBY - BUK - CZARNOGŁOWY - ŚWIETOSZEWKO - ROKITA - CISY ROKICKIE - BUDZIESZEWICE - ŁOŹNICA - DZISNA - BABIGOSZCZ - WIDZIEŃSKO - KROKORZYCE - GÓRA ZIELONCZYN - STEPNICA - STEPNICZKA - GĄSIERZYNO - KOPICE - CZARNOCIN - ŁĄKA - JARSZEWKO - SKOSZEWO - ZAGÓRZE - GOGOLICE - RECŁAW - WOLIN.

NAZWA SZLAKU: "STEPNICKO - ROKICKI"

NADLEŚNICTWA: ROKITA, GOLENIÓW

GMINY: GOLCZEWO (powiat Kamieński), PRZYBIERNÓW (powiat goleniowski), STEPNICA (powiat goleniowski), WOLIN (powiat kamieński)

NAWIERZCHNIE: DROGI ASFALTOWE, DROGI LEŚNE, DROGI SZUTROWE, BRUK, DROGI POLNE

KOLOR: ZIELONY, MALOWANY ORAZ DROGOWSKAZY

ROK OSTATNIEJ RENOWACJI: 2014 cały szlak przez PTTK, 2017 miejscowo na terenie Gminy Stepnica Wiking Szczecin

ROK OSTATNIEGO MONITORINGU/POMIARU: 2010

DŁUGOŚĆ: 92,2 km

PODSTAWOWE INFORMACJE:

  1. Dystans wg GPS: 92,2 km
  2. Przewyższenie: 57 m (-5/52m, różnica między najwyższym a najniższym punktem na trasie)
  3. Całkowite wzniesienie terenu 622 m
  4. Całkowity spadek terenu 632 m
  5. Pomiar wykonany za pomocą GPS Garmin 76CSx i 78S - Podany jest kilometraż całkowity oraz pomiędzy odcinkami.
  6. Przy tabliczkach możliwość ich przekręcania przez wandali
  7. Regionalny szlak liniowy
  8. Opis w kierunku Golczewo -> Wolin

 

CHARAKTERYSTYKA SZLAKU

1.Odcinek pierwszy, Golczewo PKS - jez. Szczucze węzeł szlaków 3,24 km (1,1,1)

Odcinek łatwy z miejscowymi kałużami. Poruszamy się po ulicach asfaltowych, alei spacerowej i drogami leśnymi (miejscami mocno piaszczyste). Oznakowanie bardzo dobre. Odcinek  dostępny również dla turystów rowerowych oraz miłośników nordic walking.  

Naszą wędrówkę zaczynamy przed dworcem PKS w Golczewie.Idącza znakami skręcamy w prawo w ulicę Ogrodową (rowerzyści - jadą pod prąd). Przecinamy ulicę Szkolną i dochodzimydo plaży miejskiej. Skręcamyw lewo (po prawej plaża) i poruzamy się aleją spacerową dochodząc do końca ogrodzenia. W tym miejscu odbijają w lewo szlaki piesze żółty i czerwony z którymi ponownie spotkamy się za około 300 metrów. My zaś wraz ze szlakiem rowerowymzielonym idziemy groblą pomiędzyjeziorem i stawem. Wchodzimy w las ostro pod górę i drogami leśnymi dochodzimy ponownie do szlaku żółtego i czerwonego. Skręcamy w prawo i poruszamy się szeroką lesną drogą. Po zejściu w dół mijamy skrzyżowanie na którym łączymy się ponownie z szlakiem rowerowym koloru zielonego. Idziemy na wprost. Na kolejnym skrzyżowaniu skręcamy w prawo (dochodzi do nas czerowny szlak rowerowy z lewej). Ładną drogą dochodzimy do jeziora Szczucze. Na polanie umiejscowione jestładne pole biwakowe z widokiem na Golczewo. Odpoczynek.

2. Odcinek drugi, jez. Szczucze węzeł szlaków - węzeł szlaków pieszych zielony i czerwony, 3,07 km (1,1,1)

dcinek łatwy z miejscowymi utrudnieniami. Dobrze oznakowany. Oznakowanie dobre, jednak obok żwirowni brak kierunku jazdy. Szlak idzie w całości drogami leśnymi, polnymi , szerokimi i wyjeżdżonymi. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking.  

Po odpoczynku za zanakami, idziemy dalej szeroką drogą leśną aż do miejscowości Kłęby.  Wspólny przebieg ze szlakiem rowerowym czerwonym oraz na całym odcinku z pieszym czerwonym. W Kłębach skręcamy ostro w lewo i maszerujemy dalej mijając polewej stronie XIX wieczną ruinę wiatraka holenderskiego. Za znakami dochodzimy do lasu idąc ładną drogą leśną. Na wysokości rozebranej linii wąskotorówkio, dchodzi w prawo rowerowy szlak koloru czerwonego. Idziemy dalej na wprost aż do węzła szlaków.

3. Odcinek trzeci, węzeł szlaków pieszych - Buk pałac, 5,16 (1,1,1)

Odcinek łatwy. Oznaczenie dobre. Odcinek idzie drogami leśnymi i polnymi, miejscami rozjeżdżonymi. Po deszczach kałuże. Szlak dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking.

Poruszamy się według znaków. Na końcu odcinka droga polna. Przed wejściem do Buku mijamy po lewej zniszczony cmentarz ewangelicki. Wchodzimy na bruk i skręcamy w lewo. Z prawej strony do chodzi do nas rowerowy szlak czerwony - wspólny przebieg ok 170 metrów. Po prawej okazały zespół pałacowo-parkowy (patrz opis miejscowości wyżej). Proponujemy zatrzymanie się i zwiedzenie zespołu.Za budynkiem jest umiejscowiona wiata zaś przy płacu obiekt noclegowy.

4. Odcinek czwarty, Buk pałac - Czarnogłowy plaża,  km (1,2,2)

Odcinek można podzielić na łatwy i trudny. Przebiga onpo drogacj leśnych oraz ścieżkach. Fragment około 100 metrów idzie przez las. Tutaj schodzimy z rowerów.  Wzdłuż jeziora Czarnogłowy Wielkie, poruszamy się wąskimi ścieżkami, czesto na kilkumetrowych skarpach jeziornych. Odcinek dobrze oznakowany i dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking.

Po zwiedzeniu zespołu w Buku idziemy dalej drogą brukową.Na najbliższym skrzyżowaniu skręcamy w lewo - na wprost odchodzi rowerowy szlak czerwony w kierunku miejscowości Czarnogłowy. Droga brukową wychodzimy z miejscowości w kierunku południowym. Idąc za znakami dochodzimy do lasu. Tutaj poruszamy się szeroką drogą leśną, miejscami mocno wyjeżdżoną., a co za tym idzie troszkę utrudniająca nam wycieczkę. Z ciekawostek - do szlaku dochodzi ścieżka spacerowa. W pewnym momencie skręcamy w lewo i ponownie ładną droga kierujemy sie w kierunku zachodnim. Po kilometrze marszu drogą zwracamy uwagę na odbicie szlaku w lewo (na przełajprzez las). Informuje nas otym wcześniej znak szlaku z  wykrzyknikiem. Po odnalezienia znaku szlaku,przechodzimy przez las na odcinku około 100 metrów. Po przecięciu rozebranej lini wąskotorówkiwychodzimy na drogę a przed nami roztacza się widokna jezioro Czarnogłowy Wielkie. Kierujemy się w dróżkę leśną (kierunek prawo skos) o okrążamy jezioro od strony północnej, idąc ściezkami leśnymi i dróżkami dochodząc i odchodząc do jeziora. Nasza droga idzie podawnej hałdzie z kopalni odkrywkowej. Idąc skarpą jeziorną musimy uważać abu nie spaść do jeziora. POjawiające się przy brzegu inne oznaczenia, to stanowiska wędkarskie. Idąc za znakami dochodzimy do plaży w Czarnogłowach. Jestto kolejne miejsce odpoczynku na szlaku. Możemy rownież tutaj biwakować z ładnym widokiem na jezioro, znane również z nurkowych wypraw.

5. Odcinek piąty, Czarnogłowy plaża -Świętoszewko skrzyż., 4,54  km (1,1,1)

Odcinek średniej trudności. Przez Czarnogłowy poruszamy się drogami asfaltowymi. Po dojściu za oznaczeniami do ostatniej posesji  wchodzimy w wąską drogę miedzową. W zalezności od sezonu do przejechania lub nie. Po dojechaniu do Świętoszewka asfalt. Odcinek oznakowany dość dobrze, dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking, jednak z uwagi na drogę miedzową dość trudny. Proponujemy wczesniejsze skręcenie ze szlaku i objazd asfaltem do Świętoszewka (na mapie asfalt jest naniesiony jako linia wąskotorówki).

Po odpoczynku na plaży, ruszamy w dalszą wędrówkę. Asfaltową, troszkę zniszczoną drogą idziemy w kierunku centrum. Skręcamy za znakamiw lewo. W okolicach kościoła ponownie w lewo skos i dochodzimy do końca miejscowości. Od tego miejsca poruszamy się drogą miedzową. Często jest zaorana więc idziemy wąskim paskiem trawy w kierunku drzewa. mijamy je i dochodzimy po około 500 metrach do asfaltu na którym skręcamy w lewo. Dochodzimi do skrzyzowania.

6. Odcinek szósty, Świętoszewko skrzyż. - Nadleśnictwo Rokita, 4,28 km (1,2,3)

Odcinek przebiega drogami polnymi oraz drogą powstałą na miejscu rozebranej linii wąskotorowej - zarastająca, nierówna i dość rzadko używana. W Rokicie poruszamy się na przemian asfaltem idrogami leśnymi. Odcinek dobrze oznakowany, dostępny dla turystow rowerowych i nordic walking.

Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo i poruszamy się drogą idącą rozebraną linią wąskotorówki.Mijamy most z podkładów kolejowych. Droga tą poruszamy się prawie do Rokity. Na szcześcia droga staje się coraz bardziej przejrzysta i szeroka, co ułatwia nam wędrowkę i jazdę na rowerze. Dojeżdżając do przejazdu kolejowego i mijamy dworzec PKP i skręcamy w lewo. Przechodzimy przez Rokitę i po około 300 metrach skręcamy w drogę lesną w prawo (oznaczenia na słupach). Idziemy mając polewej stronie szkółkę leśną a po prawej las. Podojściu doskrzyżowania skręcamy w lewo i asfaltem dochodzimy do Nadleśnictwa Rokita.Tutajmożemychwilkę odpocząc a i zerknąć na ładny dworek, w którym umiejscowiona jest siedziba nadleśnictwa.

7. Odcinek siódmy, Nadleśnictwo Rokita - Rezerwat Cisy Rokickie, 3,15 km (1,1,1)

Odcinek bardzo łatwy. Praktycznie na całymodcinku poruszamy się asfaltem - należypamiętać o przestrzeganiu przepisów o ruchu drogowym. Odcinekprzy samym  rezerwacie to droga leśna. Oznakowanie bardzo dobre. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłościnków nordic walking.

Ruszamy dalej asflatem ina rozjeździe skręcamy w lewo. Przejeżdżamy Rokitę (na skrzyżowaniu jedziemy na wprost). Asfaltem dojeżdżamy do drogi skręcającej w lewo i po 50 metrach witam w rezerwacie cisów. Tutajnalezyzaplanowaćdłuższy odpoczynek (zespół wiat i miejsce na ognisko) oraz zwiedzić po uprzednim umówieniu się z nadleśnictwem, rezerwat.

8. Odcinek 8, Rezerwat Cisy Rokickie - most nad Gowienicą (Budzieszewice), 6,81 km (1,1,1)

Odcinek łatwy. Przebiega przez tereny leśne Puszczy Goleniowskiej szerokimi i wyjeżdżonymi drogami leśnymi i ubitymi szutrowymi, pełniącymi rolę dróg przeciwpożarowych. Drogi leśne miejscami piaszczyste oraz w lasach olchowych mozliwe miejscowe błotko. Po wejściu do Budzieszewic poruszamy się szeroką drogą utwardzoną oraz asfaltem.Odcinek kończy (zaczyna się) na moście nad Gowienicą. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking i bardzo dobrze oznakowany.

Pomałej uczcie przyrodniczej i nietylko ruszamy w dalszą drogę. Idziemy asfaltem  wzdłuż ogrodzenia rezerwatu. Na końcu skręcamy w lewo w drogę leśną, wciąż poruszając się wzdłuż ogrodzenia. Na kolejnym skrzyżowaniu skręcamy w lewo w przecinkę leśną. Rowerzystom lub leniwcom polecamydalsze poruszanie się drogą główną. Wzdłuż płotu idziemy około 300 metrów i wracamy na ładny trakt leśny. Od tego miejsca ładną drogą leśną idziemy w kierunkiu Łoźnicy. Po drodze na terenach podmokłego lasu, poruszamy się ładnymi drogamiszutrowymi i właśnie tutaj spotkamy się z rondem w środku lasu. Pod nim umiejscowiony jest wielki zbiornik na wodę. Po zejsciu z szutru wracamy na drogę leśną. Po wyjściu z lasu,droga bitą wchodzimy do Budzieszewic, gdzie wracamyna asfalt. Skręcamy w lewo a następnie w prawo idąc za znakami. Asfaltem dochodzimydo mostu nad Gowienicą, a którą jeszcze nie raz spotkamy się na szlaku.

9. Odcinek dziewiąty, most nad Gowienicą - Dzisna skrzyż, 2,52 (1,3,3)

Odcinek dość trudny. Na odcinku most - Łoźnica poruszamy się asfaltem. Od Łoźnicy do Dzisnej drogą polno-lesną, nierówną i z miejscowymi kałużami. Dość spory odcinek przebiega rozebraną linią wąskotorową, zarośniętą i stanowiącą w kilku miejscach własność prywatną - poruszamy się skrajem pola. Odcinek nieprzyjazny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Proponujemy z mostu poruszać się drogą asfaltową na Babigoszcz (kręt w prawo) i połączyć sie ze szlakiem. Możemy wówczas na chwilę odbić do Dzisnej.

Po małej uczcie przyrodniczej i nietylko ruszamy w dalszą drogę. Idziemy asfaltem  wzdłuż ogrodzenia rezerwatu. Na końcu skręcamy w lewo w drogę leśną, wciąż poruszając się wzdłuż ogrodzenia. Na kolejnym skrzyżowaniu skręcamy w lewo w przecinkę leśną. Rowerzystom lub leniwcom polecamydalsze poruszanie się drogą główną. Wzdłuż płotu idziemy około 300 metrów i wracamy na ładny trakt leśny. Od tego miejsca ładną drogą leśną idziemy w kierunkiu Łoźnicy. Po drodze na terenach podmokłego lasu, poruszamy się ładnymi drogamiszutrowymi i właśnie tutaj spotkamy się z rondem w środku lasu. Pod nim umiejscowiony jest wielki zbiornik na wodę. Po zejsciu z szutru wracamy na drogę leśną. Po wyjściu z lasu,droga bitą wchodzimy do Budzieszewic, gdzie wracamyna asfalt. Skręcamy w lewo a następnie w prawo idąc za znakami. Asfaltem dochodzimy do mostu nad Gowienicą, a którą jeszcze nie raz spotkamy się na szlaku.

10. Odcinek  dziesiąty, Dzisna skrzyż. - Babigoszcz zajazd, 2,75 km (1,1,1)

Odcinek bardzo łatwy z dość dobrym oznakowaniem. W całości poruszamy się drogami asfaltowymi.Dostępnydla turystów rowerowych imiłośników nordic walking.

Idziemy dalej prosto i na najbliższym skrzyżowaniu  skręcamy w lewo. Po prawej widzimy ładny kościółek (polecamy chwilowe odbicie i bliższe zapoznanie się z architekturą).  Od tego miejsca idąc cały czas asfaltem dochodzimy do Babigoszczy. Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo i dochodzimy do zajazdu.

11. Ocinek jedenasty, Babigoszcz zajazd - Widziensko ruiny młynu, 5,29 (1,1,1)

Odcinek dość łatwy. Poruszamy się dobrymi drogami leśnymi oraz dwoma krótkimi odcinkami asfaltu. Odcinek jak najbadziej dostępny dla kolarzy i miłośników nordic walking. Oznaczenie dobre. Wspólny przebieg z niebieskim szlakiem pieszo-rowerowym "Pętla Widzieńska"

Za zajazdem zkręcamy w lewo mijając z prawej stację benzynową. Przecinamy drogę krajową idąc na wprost wchodzimy ponownie w drogę leśną. Poruszamy się wzdłuż doliny Gowienicy, dość dobrymi drogami, czasami lekko zapiaszczonymi. Po drodze przecinamy ścieżkę rowerową utworzoną na dawnym nasypie kolejowym. Po chwili wychodzimy na asfalt i skręcamy w lewo. Po dojściu do skrzyżowania skręcamy w prawo i dochodzimy do mostu na Gowienicy. Tutaj umiejscowione są ruiny młyna oraz mała przystań kajakowa z miejscem odpoczynku. Na skrzyżowaniu duży węzeł szlaków turystycznych; niebieski "Pętla Widzieńska", żółty "Doliną Gowienicy", rowerowy czerwony "Stepnicki" oraz niebieski rowerowy"Stepnicko-Widzieński", co umożliwia nam pełną wariantowość wędrówek.

12. Odcinek dwunasty, Widziensko ruiny młynu - Krokorzyce, 3,00 km (1,1,1)

Kolejny dość łatwy odcinek szlaku i w miarę dobrze oznakowany. Poruszamy się dobrymi drogami leśnymi, miejscami zapiaszczonymioraz asfaltem. Odcinek do pokonania za pomocą roweru jaki przy uprawianiu nordic walking. Wspólny przebieg z szlakami Gminy Stepnica; żółty "Doliną Gowienicy", rowerowy czerwony "Stepnicki" oraz niebieski rowerowy"Stepnicko-Widzieński".

Na tym odcinku poruszamy się za znakami asfaltem, przy czym po kolei odchodzą od nas szlaki Gminy Stepnica. Po około kilometrze skręcamy w drogę leśną w lewo. Ładną droga dochodzimy do jeziora i skręcamy ostro w prawo, poruszając się dalej wzdłużjego brzegów. Ponownie wchodzimy na asfalt i skręcamy w lewo, kierując się do Krokorzyc (chwilę wspólny przebieg z niebieski rowerowy"Stepnicko-Widzieński".

13. Odcinek trzynasty, Krokorzyce - Góra Zielonczyn, 4,23 km (1,2,2)

Całościowo odcinek bardzo łatwy oprócz bezpośredniego wjazdu i zjazdu z Góry Zielonczyn odbywającego się częsciowo lasem, a częściowo  leśnymi ścieżkami. Po za tym trasa łatwa - poruszamy się po asfalcie. Trasa bezproblemowo dostępna dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Oznakowanie szlaku dobry-.

Cały czas drogą asfaltową pokonujemy kilkumetrówy odcinek szlaku. Po dojściu do parkingu leśnego możemy chwilke odpocząć i ruszyć ścieżkami leśnymi, za znakami na górę Żielonczyn, gdzie umiejscowiona jest wieża widokowa. Wejście na wieżę jest możliwe po uprzednim umówieniu się z leśnictwem. Na szczycie znajduje się również punkt widokowy z ławeczkami, gdzie można chwilkę odsapnąć po podejściu. Na szczycie znajduje się również prawnie chronione stanowisko dokumentacyjne "Góra Zielonczyn". Na parkingu ponownie spotykamy się ze szlakami Gminy Stepnica rowerowy czerwony "Stepnicki" oraz niebieski rowerowy"Stepnicko-Widzieński", co umożliwia nam pełną wariantowość wędrówek.

14. Odcinek czternasty, Góra Zielonczyn - most na Gowienicy, 4,64 (1,2,2)

Odcinek o średniej trudności jednak z dość słabym oznakowaniem. Poruszamy się drogami leśnymi i polnymi. Są to drogi nierówne a po deszczach dość zabłocone. Jednak posiadają duże walory krajobrazowe, szczególnie gdy poruszamy się wzdłuż Gowienicy . Odcinek o średniej trudności dla turystów kolarzy i miłośników nordic walking. Możemy polecić asfalt z Zielonczyna do Stepnicy.

Schodząc z góry musimy bacznie patrzeć na znaki, gdyż poruszamy się bezdrożami. Po zejściu wracamy na leśną drogę i skręcamy po chwili w prawo. Droga jest miejscami rozjeżdżona i błotnista.Dochodzimy do asfaltu i skrecamy w lewo, aby po chwili skręcając ponownie w lewo wrócić na drogę leśną. Droga jest piaszczysta a miejscami możliwe błoto. Wychodzimy na skraj lasu i od tego miejsca pogarsza nam się oznakowanie. Idziemy drogą pomiędzy lasem a polami. W sezonie może być zaorana. Dochodzimy do Gowienicy i skręcamy w prawo, poruszając się wzdłuż rzeki -wspólny przebieg z żółtym szlakiem pieszym "Doliną Gowienicy". Droga może być miejscami podmokła. Dochodzimy do drogi betonowej (płyty jombo) i skręcamy w lewo aby po paru metrach wejść na most. Z tego miejsca widzimy już panoramę Stepnicy oraz górę Zielonczyn wraz z wieżą.

15. Odcinek 15, Most na Gowienicy - Stepnica kościół, 3,32 (1,2,2)

Kolejny odcinek o średniej trudności pokonania i słabo oznakowany. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking.

Przechodzimy mostem i skręcamy w prawo (szlak żółty odbija w lewo). Idziemy bez oznaczeń do budynku przepompowni. Przy przepompowni skręcamy w lewo w kierunku Stepnicy. Wchodzimy w ulicę Bolesława Chrobrego, którą dochodzimy do głównej ulicy Stepnicy - Bolesława Chrobrego. Skręcamy w prawo i po chwili jesteśmy w centrum miasta. Możemy skręcić w Kościuszki, którą dojdziemy do portu jachtowego oraz gminnej plaży, przy które wejściu znajduje się sezonowy punkt informacji turystycznej. W okolicy również tawerna w zabytkowym budynku oraz smażalnia ryb (polecamy). Idealne miejsce na odpoczynek. W Stepnicy polecamy nocleg i dłuższy pobyt. Wracamy do szlaku, skręcamy w prawo i dochodzimy do kościoła. W Stepnicy ponownie spotykamy się z lokalnymi szlakami Gminy Stepnica oraz Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66. Jak widać to ważny węzeł turystyczny.

16. Odcinek szesnasty, Stepnica kościół - Gąsierzyno skrzyż., 4,36 km (1,1,1)

Odcinek bardzo łatwy z dostatecznym oznakowaniem szlaku. Poruszamy się drogą asfaltową - należy pamiętać o przepisach ruchu drogowego. Odcinek bezproblemowydla turystów kolarzy i miłośników nordic walking. Idąc dalej asfaltem mijamy most na Gowienicy, przystań jachtową Zachodniopomorskiego Szlaku Żeglarskiego a na rozjeździe skręcamy w lewo poruszając się w miejscowości Stepniczka. Asfaltem dochodzimy do Gąsierzyna. Na całym odcinku wspólny przebieg z Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66

17. Odcinek siedemnasty, Gąsierzyno skrzyż. - Kopice (odejście szlaku), 4,72 km (1,1,1)

Kolejny całkowicie asfaltowy i bezproblemowy odcinek szlaku dostępny dla rowerów i pieszych.Mijamy skrzyżowanie idalej idziemy asfaltem do Kopic. Po minięciu miejscowości dochodzimy do skrętu w lewo i schodzimy z asfaltu. Na całym odcinku asfaltowym, wspólny przebieg z Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66.

18. Odcinek osiemnasty, Kopice (odejście szlaku) - Czarnocin rezerwat, 3,38 (1,1,2)

Odcinek dość łatwy z dostatecznym oznakowaniem. Poruszamy się drogami polnymi i lesnymi miejscami nierównymi o błotnistymi po deszczach oraz asfaltem.

Droga polną i leśną dochodzimy do alei prowadzącej z dawnego dworu czarnocińskiego nad zalew. Możemy oczywiście skorzystać z miejsca odpoczynku i skorzystać z dobrej pogody. Asfaltową ulicą wracamy do drogi głównej i skręcamy w lewo. Mijamy ośrodki wypoczynkowe i dochodzimy do krzyżówki. Możemy skręcić w kierunku zabudowań i skorzystać z obejścia kolejnego odcinka (patrz opis techniczny odcinka wyżej i mapę google). Jesli nie idziemy dalej asfaltem aż do miejsca odpoczynku nad kanałem. Tutaj rozpoczyna się rezerwat czarnociński i obszar Natury 2000. Ciekawostką jest dzika hodowla konika polskiego (patrz opis miejscowości).

19. Odcinek dziewiętnasty, Czarnocin rezerwat - Kanał Czarnociński przepompownia, 3,46 km (2,2,3)

Odcinek o utrudnionym przejściu. Turystom rowerowym i miłośnikom nordic walking zalecamy obejście odcinka przez Czarnocin (kierunek wschodni, i poruszanie się drogą o przemiennej nawierzchni betonowej (płyta jombo) i gruntowej tj. przebiega szlak Pomorska Droga Świętego Jakuba. Nasz szlak przebiega wzdłuż kanałów, często mocno zarośniętymi odcinkami. Można również zgubić oznakowanie szlaku.

Po odpoczynku skręcamy w prawo i poruszamy się wzdłuż kanału. W tym miejscu możemy zgubić szlak. "Chaszczując" wśród krzaków,drzew i zarośli, idziemy wzdłuż kanałów dochodzimy do przepompownia kanale Czarnocińskim.

20. Odcinek dwudziesty, Kanał Czarnociński przepomownia - Łąka skrzyż., 5,32 (1,2,2)

Odcinek dość łatwy słabo oznakowany. Poruszamy się drogami o nawierzchni betonowej (płyta jombo). Płyty miejscami nierówne. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Polecamy go zamiennie dla przemierzających szlak R-66 (droga do Żarnowa jest bardzo nierówna a po deszczach bardzo trudna do przejechania).

Przy przepompowni (węzeł z Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66), skręcamy w lewo w drogę betonową (płyta jombo). Po około 500 metrach skręcamy w prawo (również betonka). Na nastepnym skrzyżowanii skręcamy w lewo. PO 500 metrach ponownie w prawo. Kończą się drogi betonowe a zaczyna dość mocno dziurawa droga asfaltowa. Dochodzimy do Łąki - na asfalcie węzeł z Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66

21. Odcinek dwudziesty pierwszy, Łąka skrzyż. - Skoszewo skrzyż., 4,9 km (1,1,1)

Odcinek dość łatwy. Poruszamy się dziurawym asfaltem na odcinku Łąka - Jarszewko. Pozostały odcinek to szerokie drogi leśne, miejscami lekko piaszczyste i nierówne. W Skoszewie droga utwardzona. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking.

W Łąkach skręcamy w lewo. Mijamy ruiny PGR-u. Droga zamienia się nam w polną, dość szeroką jednak podeszczach trochę błotnistą. Dochodzimy do Jarszewka (chwilowy asfalt węzeł z lokalnym szlakiem rowerowym "Stepnickim", Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66). Skręcamy w lewo a na najbliższym skrzyżowaniu idziemy na wprost. Szeroką drogą (wpierw łąki, później las). Docieramy do Skoszewa. Tutaj chwilowo mamy drogę betonową (płyty jombo). Docieramy do skrzyżowania w Skoszewie (drogowskazy szlaku).

22.Odcinek dwudziesty drugi, Skoszewo skrzyż. - Zagórze skrzyż., 3,2 km (1.1,1)

Łatwy odcinek przebiegająca drogami leśnymii utwardzonymi. miejscowe utrudnienia - nierówna droga i kałuże. Dostępny dla turystów rowerowych imiłośników nordic walking.

Idąc dalej prosto szeroką drogą utwardzoną (chwilowo leśna), dochodzimy do skrzyżowania w Zagórzu. Tutaj możemy poszukać pozostałości pałacyku. Po drodze mamy widok na jedną z największych farm wiatrowych w regionie. Wspólny przebieg z Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66.

23. Odcinek dwudziesty trzeci, Zagórze skrzyż. -  Wolin PKP, 4,8 km (1,1,1)

Kolejny łatwy odcinek szlaku. Prawie w całości asfalt a w Wolinie poruszamy się chodnikami.  W Recławiu na drogę wchodzimy ściężką przechodząca przez wyspę i schodkami na chodnik. przed mostem.  Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Wspólny przebieg z Pomorską Drogą Świętego Jakuba i Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66 aż do wolińskiego muzeum.

Wychodzimy z Zagórza szeroką drogą utwardzoną, przechodzącą w asfalt. Docieramy do Gogolic, gdzie dochodzi do nas pieszy szlakniebieski (na wysokości przystanku PKS). Idąc dalej asflatem docieramy doasfaltowej drogi (alternatywna trasa turystyczna nad morze) a następnie do Recławia. Skręcamy w lewo i przechodzimy przez most. Przed nami Wioska Słowiani Wikingów,którą bardzo polecamy zwiedzić (ok 1,5-2h). Przed wioską skręcamy w prawo i ścieżką dochodzimy do ul. Zamkowej. Skręcamyw lewo i przechodzimy przez jedne z niewilu mostów obrotowych. Roztacza się widok na cały Wolin oraz nowy most linowy. Przechodzimy most idochodzimy do Muzeum Regionalnego. Umiejscowiony jest tutaj węzeł szlaków (pieszy żółty, niebieski, zielony i rowerowy niebieski, Pomorska Droga świętego Jakuba, R-66 i lokalny zielony rowerowy. Oczywiście zapraszamy do muzeum. Idziemy dalej ulicą Zamkową i skręcamy w lewo (ul.Mickewicza). Dochodzimy do dworca PKP w Wolinie. Jednak ja polecam nocleg w schronisku młodzieżowym (obok Lidla -Zespół Szkół) i zwiedzić Wolin (szlakiem Wolińskim koloru żółtego) i wędrować dalej szlakami wyspy Wolin. Dziekuję za wspólną wędrówkę.

PODSUMOWANIE.

  • Szlak oznakowany na obydwa kierunki jego pokonywania.
  • Oznaczenie szlaku w 2017 roku określamy jako dostateczne
  • Szlak określony jako łatwy z miejscowymi utrudnieniami (patrz opis szlaku)
  • Szlak można pokonać pieszo, rowerem i nordic walking (w tym przypadku należy pamiętać o przepisach ruchu drogowego) .
  • Na trasie odcinki innych szlaków  - wiele wariantów planowania swoich wędrówek

SKALA TRUDNOŚĆI PIESZA – 1
SKALA TRUDNOŚCI ROWER – 2
SKALA  TRUDNOŚCI NORDIC WALKING - 2

1 – łatwy bez utrudnień
2 – średni z miejscowymi utrudnieniami
3 – o utrudnionym przejściu/przejeździe

OPIS KRAJOZNAWCZY SZLAKU

na podstawie www.golczewo.pl, www.wolin.pl, www.stepnica.pl, Wikipedia.Pl oraz opracowań własnych.

Szlak ma charakter liniowy. Na trasie spotykamy szlaki; piesze żóty ZP-1011 "Doliną Niemicy", czerwony ZP-1012 przez "Las Golczewski" oraz rowerowy zielony - Miejski Szlak Golczewski na terenach gminy Golczewo i Przybiernów. Na sporej długości pokrywa się ze Międzynarodowym Szlakiem Rowerowym R-66 "Dookoła Zalewu Szczecińskiego" (szlak praktycznie nieoznakowany).  Na terenie gminy Wolin, spotykamy się ze szlakami pieszymi i rowerowymi. Są to niebieski pieszy Międzyzdroje - Dziwnówek w Wolinie i Gogolicach, żółty pieszy "Szlak Woliński" w Wolinie oraz niebieski rowerowy Wolin - Świnoujście stanowiący część szlaku R-66. Możemy również pojechać lokalnym zielonym szlakiem rowerowym do Wisełki.  Na terenie gminy Stepnica, nasz szlak krzyżuje się z lokalnymi szlakami Gminy Stepnica; niebieski "Pętla Widzieńska", żółty "Doliną Gowienicy", rowerowy czerwony "Stepnicki" oraz niebieski rowerowy"Stepnicko-Widzieński", co umożliwia nam pełną wariantowość wędrówek.

Pokonując szlak i zwiedzając okolice, w zależności od sposobu pokonania szlaku oraz regulaminów odznak zdobędziesz punkty do:

- Odznaki Turystyki Pieszej PTTK (regulamin)
- Kolarskiej Odznak Turystycznych PTTK (regulamin)
- Odznak Krajoznawczych PTTK (regulamin)
- Odznaki Turysta Przyrodnik PTTK (regulamin)
- Odznaki PTTK Geocaching Polska (regulamin)
- Odznaki Motorowej PTTK (regulamin)
- Odznaki Fotografii Krajoznawczej PTTK (regulamin)
- znajdź inne odznaki turystyczne. Znasz inne odznaki z tego regionu, chcesz aby odznaka znalazła sięw naszym sklepie - napisz do nas biuro@wedrujznami.pl, na pewno dodamy.

Część książeczek oraz odznak, mapy i przewodniki, sprzęt turystyczny, zakupisz w naszym sklepie internetowym - www.SkładnicaTurystyczna.pl.

Golczewo - miasto znajduje się w północno-zachodniej części woj. zachodniopomorskiego. Golczewo jest położone w południowo-zachodniej części Równiny Gryfickiej. W granicach administracyjnych miasta znajdują się dwa większe zbiorniki wodne: Jezioro Okonie i Jezioro Szczucze, przez które przepływa rzeka Niemica. Główna zabudowa Golczewa mieści się na wschodnich brzegach obu jezior. Częściami miasta są: Golczewko, Golczewo-Młyn i Rybaki. Układ miejski tworzą 29 ulice i 2 osiedla mieszkalne. Przy skrzyżowaniu ulic Jedności Narodowej, Witosa i Zwycięstwa znajduje się XVI-wieczny kościół pw. św. Andrzeja Boboli. Tutejsza parafia jest siedzibą dekanatu. Przy wyjeździe z Golczewa w kierunku Przybiernowa stoi wysoka na 33 m baszta - pozostałość po zamku biskupów kamieńskich, z przełomu XIII/XIV w. Znajduje się na niej punkt widokowy, z którego roztacza się widok na Jezioro Szczucze i Jezioro Okonie oraz okolice Golczewa. Symbolem Golczewa jest żabka.

W Golczewie rośnie 5 drzew uznanych za pomniki przyrody. Na ogródkach działkowych przy ul. Miodowej (działka nr 393) rosną 4 buki czerwone o obwodach od 347 cm do 356 cm. Na cmentarzu niemieckim na działce nr 199 rośnie brzoza brodawkowata o obwodzie 478 cm. Kompleksy przyrodnicze to:

Kłęby - (Klemmen), wieś z metryką średniowieczną. Na uwagę zasługuje dobrze zachowana ruina wiatraka holenderskiego z 1865 roku. Jest on zabytkiem budownictwa przemysłowego. Zbudowany jest z  cegły ceramicznej (ściany) zaś fundamenty i cokół  z ciosów kamiennych

Buk Kamieński - mała wieś (tylko 34 mieszkańców – dane ze stycznia 2007) znajduje się w powiecie goleniowskim w gminie Przybiernów, w pobliżu puszczy Goleniowskiej, 80 km od Szczecina. Buk położony jest z dala od ruchliwych tras. Zespół pałacowo-parkowy w Buku znajduje się w północnej części wsi, po zachodniej stronie drogi i zajmuje powierzchnię 8,5 ha (powierzchnia wód wynosi 0,01 ha). Założenie jest wpisane do rejestru zabytków województwa zachodniopomorskiego (nr rejestru 35 i 1260/94). Pałac oraz połączony z nim współczesny budynek hotelowy są własnością Książnicy Pomorskiej im. Stanisława Staszica w Szczecinie. We wsi znajdziemy również stary i zniszczony cmentarz ewangelicki.

Dużym walorem parku jest 41 okazów drzew o cechach pomników przyrody oraz ciekawe ukształtowanie terenu. W parku występują głównie drzewa rodzimego pochodzenia: stare dęby, buki, lipy i świerki oraz graby tworzące aleje. Bardzo ciekawy układ drzew można zaobserwować w środkowej części parku; grupa ośmiu lip tworzy tam krąg o średnicy 16 m. Więcej o pałacu i parku.

Czarnogłowy - wieś w gminie Przybiernów (powiat kamieński). We wsi na jej zachodnim krańcu możemy podziwiac ruiny wiatraka z XIX wieku. W wschodniej części ładne jezioro, które powstało na terenach kopalni odkrywkowej. Nad jeziorem kąpielisko, miejsce odpoczynku i biwakowania. Nad jeziorem bardzo często odbywają się zawody wędkarskie jak i jest jednym z ciekawszych miejsc do nurkowania. Dookoła jeziora prowadzi ścieżka dydaktyczno - spacerowa.

Rokita (niem. Rackitt, Kreis Cammin) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Przybiernów, 4 km na wschód od Przybiernowa. Do 1945 roku nosiła niemiecką nazwę Rackitt. Wieś ulicówka, o luźnej zabudowie. W naturalistycznym parku eklektyczny pałac z początku XX w. (obecnie siedziba nadleśnictwa). Do pałacu prowadzi aleja lipowa. Na fasadach ryzality zwieńczone tympanonami, nad wejściem herb. Nadleśnictwo Rokita gospodaruje na terenie 20 262 ha, w tym powierzchnia leśna stanowi 18,9 tys. ha. Nadleśnictwo obejmuje swym zasięgiem 9 gmin województwa zachodniopomorskiego: Przybiernów, Golczewo, Wolin, Kamień Pomorski, Nowogard, Płoty, Stepnica, Świerzno.

Rezerwat przyrody "Cisy Rokickie im. prof. Stanisława Króla" - leśny, o powierzchni 17,4 ha, utworzony 15 lutego 1988, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Przybiernów, 3 km na południe-południowy wschód od Rokity, 4,5 km na południowy wschód od Przybiernowa, po zachodniej stronie linii kolejowej Szczecin-Świnoujście.  Rezerwat położony w Puszczy Goleniowskiej, w siedlisku dąbrowy acidofilnej Betulo pendulae-Quercetum roboris.Celem ochrony jest zachowanie najliczniejszej w Polsce populacji cisa pospolitego (Taxus baccata - ponad 5000 okazów) odnawiającej się dynamicznie udanymi obsiewami naturalnymi oraz ochrona stanowisk innych gatunków roślin chronionych, zwłaszcza wiciokrzewu pomorskiego (Lonicera peridyneum) i śnieżyczki przebiśniegu (Galanthus nivalis). Nadzór: Nadleśnictwo Rokita

Łoźnica (do 1945 niem. Kantreck, dawn. Marianowo, Łożnica) - wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Przybiernów. W latach 1945-54 siedziba gminy Łożnica. Położona na skrzyżowaniu linii kolejowej Szczecin-Świnoujście z drogą Babigoszcz-Trzechel w odległości 5 km na wschód od Babigoszczy. Otoczona lasami Puszczy Goleniowskiej i przecięta rzeczką Gowienicą. W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Łożnica leżący na linii kolejowej nr 401 Szczecin Dąbie - Świnoujście Port. Wieś należała niegdyś do biskupów kamieńskich i kapituły kamieńskiej. W środku wsi znajduje się jeden z największych w województwie zachodniopomorskim kościołów zbudowanych techniką ryglową. Wzniesiony został w XVIII w. (w piśmiennictwie spotyka się dwie daty: 1722 lub 1772). Jego fundatorem był proboszcz katedry kamieńskiej Bogusław Henning von Köller. W XIX w. dobudowano kaplicę grobową - użytkowaną obecnie jako zakrystia. Wieża świątyni - trójkondygnacyjna, węższa od korpusu nawowego, również ryglowa. Z wyposażenia zachowała się barokowa ambona oraz empora chórowa z prospektem organowym z XVIII w. W południowej części wsi znajdują się ruiny jednopiętrowego pałacu z XVIII wieku, przebudowanego w XIX w. Na przełomie XIX i XX w. budowla wzbogaciła się o jednokondygnacyjne skrzydło zachodnie. Pałac sąsiaduje z zaniedbanym parkiem podworskim z aleja


Poleć ten artykuł

Podziel się z innymi: Facebook Google Tweet This
URL:
BBcode:
HTML:
Facebook - Lubię To:


Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
BIBLIOGRAFIA I ŹRÓDŁA

Przygotowując opisy szlaków, schematy oraz artykuły oparliśmy się na następujących materiałach i źródłach:

  1. Wolna Encyklopedia "WIKIPEDIA" na podstawie licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
  2. Darmowa Mapa Polski dla GPS GARMIN - UMP-pcPl - www.ump.waw.pl, na podstawie licencji Creative CommonsUznanie autorstwa na tych samych warunkach 2.0 (CC-BY-SA 2.0). Szczegóły.
  3. Wolna Wikimapa Świata "OpenStreetMap" na podstawie licencji Open Data Commons Open Database License: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
  4. Darmowa Mapa Polski dla GPS GARMIN - UMP-pcPl - www.ump.waw.pl, na podstawie licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
  5. Opracowania informacyjne i promocyjne oraz strony internetowe samorządów i instytucji państwowych
  6. Mapy wydawnictwa turystycznego "Plan" - "Wyspa Wolin", "Pobrzeże Bałtyku" oraz inne mapy rejonu Pomorza Zachodniego i Środkowego
  7. Mapy wydawnictwa "Expressmap" Polska - "Okolice Szczecina", "Okolice Kołobrzegu" w skali 1:50 000
  8. Mapy wydawnictwa "EKOMAP" w Świdwinie - www.ekomap.pl
  9. Strona Pani Beaty Zbonikowskiej "Architektura Pomorza - www.westernpomerania.com.pl/
  10. Opracowania własne, ślady GPS, zdjęcia, inwentaryzacja szlaków i miejscowości.
Jeśli znalazłeś swoje zdjęcie, opracowanie itp.. a nie wyrażasz zgody na jego publikację, lub chcesz umieścić ją w stopce redakcyjnej lub w konkretnym artykule, poinformuj nas.